Ben kimim? Ben bu hale nasıl geldim? Ben bu noktaya nasıl getirildim? Ben bir canavar mıyım? Yoksa adını tanımlayamadığım varlıkların hırsları ve bencillikleri uğruna, yaşamayı asla istemediğim duyguları, derinden ve şuursuzca yaşayan, sıradan bir insan mıyım?
Ben bu noktaya tek başıma gelmedim! Uzun kolları, sivri dilleri, birde simsiyah gözleri vardı. Beni uçurumdan iterken gördüm, saf karanlıktı.
Derin bir nefes aldım, kaldırdım başımı, “Ben kazanıcam!” dedim. Diz kapaklarıma kadar batmıştım, tutunacak dal aradım, karanlık durdu yanı başımda.
“Hayır!” dedim.
Feryad edercesine, düştüğüm yerde çırpınan bu kişi ben değilim. Bir damla su düşse önüme, yansımasından bakamazdım kendi yüzüme. Kaçtım, sazımda sözümde eğri yok, bir kuşun kanadına yaslanıp, süzüldüm de aştım. Ben istemedim savaşmayı, onlardan farklı baktım. Ağladım! Sebepsizce. Karanlığın sıfatına tüküre tüküre. Yaşadım istemsizce, acıyı iliklerimde, gözlerimde.
Kalemi kırılmış bir mahkûm, pimi çekilmiş bir bomba değilim ben, küçücük bir çocuğum ben, çaresizliğin gölgesinde gizlenen…
Yazar & Şair
