7 Kasım 2026

Bir Ölüm Ağacında

Şair: Ahmet KAÇUK

Naçizane kapılar çaldı hayatımda. Kimisi bekliyor köşede bir ölüm gibi. Feryadını kim çeker? Bu kaçanlar da kim? İnsanlar arasında gurbet olduk yaşantımızda. Nice misafir geldi, ben bu kapıları açmadım.   Yıllar yılı pencerelerin buğusunda geçti hayatım. Bu karları bize yağdıran kim? Şu masumca oynaşan çocuklar bizler miydik? Özlemle bizden gideni beklemekten, Artık kaybetmekten korktuklarımızdan korkuyorum     ‘Elveda’ sözünün doğduğu yerdeyiz. Şimdi ölsek, kimin için, […]

26 Ağustos 2026

Ruhun Gözü

Şair: Naz ERKAYA

Her insan öğrenmeli, Ruhu ile görmeyi. Yoksa gözler sadece bir perde mi? Görmeyen birine insan, Renkleri nasıl anlatmalı? Her renge bir ruh katmalı, Kaldırmalı o kocaman perdeyi! Yoksa sadece bakar insan, Baktığıyla da kalır, İsyan… Kırmızıyı bir kalbin atışıyla, Maviyi esen serin rüzgarla anlatmalı. Siyahı anlatmaya ne hacet? Göremeyene karanlıktır zahmet… Ama beyaz ruh gibidir, Her rengi yansıtır zaten. Ruhun gördüğü yerde, Gözlere ne gerek […]

5 Ağustos 2026

Kalem ve Kağıt Arasındakiler

Şair: Şerife KULU

İnsan, okumakla mesul olan Yazmakta hep geç kalan Beyhude geçmiş satırlar Kağıt ve kalem arasındaki anılar İnsan, topraktan kopar Nefsi topraktan korkar Son bir selâdır nefesi Kalem ve kağıt arasındaki şehadeti Dilden mi dökülür bilinmez Varlıktaki yokluğa hayreti Sessizce yol alırken semaya Kalem ve kağıt arasındaki hikmeti Ellerin, gözlerin, tırnakların dahi Dile geleceği o dehşetli günde Tutulur kalırsa ya defteri? Kalem ve kağıt arasındaki ecirleri […]

2 Ağustos 2026

Anne Yarısı

Yazar: Nida ALKAN

Dünya hayatındaki misafirliğin bitti. Tüm acılar, dertler, mutluluk dolu anlar hangi hissiyatsa artık o gece son buldu. Zilhicce’nin ilk gecesi… O’nun üzerine yemin ettiği o on gecenin ilk günüymüş son nefesin. İnsan her ne kadar ölümün hakikat olduğunu ve hepimizin yine tayin edilen anda bu hakikati yaşayacağını bilse de bu kadar yakından birinin ahirete göçmesiyle uyanıyormuş uykudan. Öyleydi. İnsanlar uykudaydı. Ölünce uyanırdı. Uyandın… Bu uyanıklıktan […]

2 Ağustos 2026

Behice

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

Ruhumun derinliklerine in Behice Gümüş kordonun koptuğu yerden Nur ile bağlan bağrıma… Hangi şiiri hangi acıya atfetsem Söylesene Behice? Bugün mevsimlerden neden hüzün? Veyahut hüzünlerin dünyasına neden doğdun? Bilmez misin ki; Dünyanın mevsimi çoktur… İnsanın her mevsimi de hüzne çıkar… En acı şey, kaybetmek değildir Belirsizliğin yamacında ki çaresizliktir… Ah Behice… Aczi idrak ettim, bildim ki insanım! Derin bir muhabbettir, sükûta ermiş yaratılana duyulan Sesler […]