İnsan, okumakla mesul olan
Yazmakta hep geç kalan
Beyhude geçmiş satırlar
Kağıt ve kalem arasındaki anılar
İnsan, topraktan kopar
Nefsi topraktan korkar
Son bir selâdır nefesi
Kalem ve kağıt arasındaki şehadeti
Dilden mi dökülür bilinmez
Varlıktaki yokluğa hayreti
Sessizce yol alırken semaya
Kalem ve kağıt arasındaki hikmeti
Ellerin, gözlerin, tırnakların dahi
Dile geleceği o dehşetli günde
Tutulur kalırsa ya defteri?
Kalem ve kağıt arasındaki ecirleri
Misliyle tartılacak terazisi
En havalı kıyafeti kefeni
Ne malı kaldı ne de esamesi
Kalem ve kağıt arasındaki nişanesi
Nedir getirdiği heybesindeki?
Bir dua hüzmesi, bir de tesbihi
Beş ezan beş vakittir suali
Kalem ve kağıt arasındaki zikri
Yasinler, fatihalara selam ederler
Süzülürken er ya da hatun bedenler
Gün yüzüne çıkamayan cevherler
Yitip giden birer mücevher gibidirler
Şimdi, tam da şu an da
Keşke bilseydi o gazeller
Kalem ve kağıt arasındakileri…
Esasen hemşire, ekseriyetle yazan, okuyan, anlamaya ve anlatmaya gayret eden bir kul. Minik bir kız annesi, boş vakitlerinde doğayı seyreden bir fotoğrafçı. Benliğinde açılan Filistin yarası, yüreğinde bir islâm davası. Tam da bugünlerde bu yara; ona ışık oldu, yol gösterdi ve yeniden yazmaya başladı (yaklaşık 10 yıl aradan sonra). Daha nicelerine vesile ola.“Yara ışığın içeriye girdiği yerdir”Hz. Mevlanaİnstagram: @serifekuluu
