-Duyarlı olmalıyız, dedi.
-Evet, bencilce davranmamalıyız. Kendimizi düşündüğümüz kadar bir başkasını da düşünmemiz gerekiyor, diye karşılık verdi.
Hayır dedi. Az önce duyarlı olmalıyız diyen kendi değildi sanki ve ekledi: Yaşlılara, bebeklere, engellilere karşı ancak.
– E peki biz insan değil miyiz, dedi karşıdaki.
– Kendini düşüneceksin kardeşim. Bu devirde işler böyle.
– Çok klişe değil mi, dedi manidar bir gülümsemeyle.” Bu devirde” ile başlayan cümlelere oldu bitti iğreti olurdu.
-Devre göre mi prensipler değişiyor, dedi. “Devir ne olursa olsun yapılması gereken bir hedef vardır. O hedef de İslam’ın getirdiği kanunlara uygun hareket etme çabasıdır.”
-Ee sen böyle diyorsun da yapan var mı? Baksana herkes kendi aleminde. Değil ikinci bir insana yardımcı olmak, insanların kendine dahi tahammülleri kalmamış.
-Evet ablacım. Sorun da tam olarak bu. Bir başkasına yardımcı olarak aslında öncelikle kendimize iyilik yapıyoruz. Beynimizde mutluluk kimyasalı salgılanıyor. Bu sadece bedeni hazzı. Bir de iyiliğin ruha verdiği hazzı hayal edebiliyor musun? Bir başkasının tebessümüne vesile olmak… Bunlar çok kıymetli. Hem ne dersin, belki de iyilik yaparak kendimize karşı da tahammülümüz artar. Nerden baksan kâr yani. Ha en önemlisini söylemeden edemeyeceğim: Bu iyilik meselesinin ahirete bakan yönü var. Senin gözünde çok küçük bir iyilik, niyetini Allah için aldığın sürece hayal dahi edemeyeceğimiz ecir kapılarını açacak belki de. Bilemeyiz ki…
-Yani bencillik yapmayalım diyorsun öyle mi?
-Bencillik seviyesinden söz etmiyorum. Diğerkâmlık yapan insan olma gibi bir hedefimiz olmalı. Bazen kendimizim istediği bir şeyle bir başkasının istediği çakışıyorsa o kardeşimizin isteğini öne çekmek asla basite alınacak bir durum değil. Velev ki çok küçük bir şey olsun. Önemli olan büyük niyetimizi ortaya koymak! Rabbim yüreğinin derinliklerinden gelen şu söze şahit olsun: “Rabbim bunu yalnız ve yalnız senin rızanı gözeterek yapma niyetindeyim. Sen beni muvaffak kıl diyebilmek bizden beklenen…
– Haklısın aslında konuştuklarımız üzerine düşünmeye değer.
– Elbette uygulamaya da…
-Evet meselenin uygulama boyutunu da devreden çıkarmadan niyetle ameli dengede tutarak yol almalıyız. Rabbim bizleri razı olacağı konuma getirsin ablacım.
Âmin…
