Dert İslam Çare İslam

Öncelik derdi İslam olmayan kişi, diğer dert ve sıkıntıları için çare beklememeli.

Duaya, namaza, Kur’an’a sarılmamız için illa başımıza bir musibet gelmesini bekliyoruz. Ve bu musibetin de şahsımıza özel olması lazım (!). Kimin, nereden; dilimize, dinimize soktuğu belli olmayan ve bizlere hiç ama hiç yakışmayan bir atasözünün peşine takılmış gidiyoruz. “Bana dokunmayan yılan bin yaşasın”mış mış… Belki de böyle böyle soğuttular biz Müslümanları, Müslümanlık ve İslam’ın derdine düşmekten.

Mukaddes şehir Kudüs’te savaş var. Bombalar patlıyor, insanlar şehit düşüyor. Eğer bu olanlar karşısında içimiz cız etmiyorsa, ellerimizi açıp dua etmeye yanaşamıyorsak; imanımızdan ve bilhassa insanlığımızdan, vicdanımızdan şüphe etmemiz gerekiyor. Kendimizi muhasebeye çekmemiz gerekiyor.

İsmini hatırlamadığım bir hocanın sohbetinden şöyle bir kesit dinlemiştim; “Bizim ülkenin ateist gençleri dine karşı değil, İslam’a karşı.” Bu cümle o kadar içimi acıtmıştı ki anlatamam. Daha da kötüsü şu ki; maalesef bunu yalanlayacak gücü kendimde bulamadım. Zira ateistlere gelmeden önce, Müslüman adı altında yüzlerce gencimiz İsrail’in yanında olduğunu açıkça belli ediyorlar. Hem de dalga geçerek! Şöyle yorum yapanlar var: “Bir kola aldım iki buçuk litre.” Bu ne demek? “Filistin’e atılması için bir kurşun, bomba satın aldım.” Bunları görünce öfkelenmemek, üzülmemek elde değil…

Bir konu daha var ki asıl Müslümanlık, gerçek İslam derdi burada çıkıyor ortaya. İlk başta da dediğim gibi yalnızca kendi başımıza gelenleri dert edinmeyip, dünyanın neresinde olursa olsun kardeşlerimizin derdiyle de dertlenmemiz gerektiği. Çok duyuyoruz; “Biz neden yardım edelim? Kendi sınır ülkelerinden ses çıkmazken bize ne?” gibi bir takım cahilce düşünceler…

Neler oluyor diye bağırmak istiyorum bu durumlarda. Ahlak bozucu LGBT gün olup da Mars’ta yasaklansa en ücra köşedekiler bile kalkıp protesto yapar. Kudüs’te katliam oluyor, söylenen laf “Bize ne!” (!).

ÖFKELENİYORUM…

Asıl Müslümanlık, kimin ne yapmadığıyla ilgilenmek yerine bizim ne yaptığımızla ilgilenmek değil midir?

Allah’ım… Sen kalplerimizdeki iman ateşini alevlendir. Çünkü bizim tembellikten ayağa kalkacağımız yok… Sen affet bizi Ya Rabbi…

Sema Nur EKİNCİ

Merhaba, ben Sema Nur. Namı diğer Şaire 🙂 Evliyim, bir oğlum bir de kızım var. Annelik  mertebesine erişmiş, hakkını vermeye çalışan bir aciz… Ortaokuldan sonra medrese eğitimi aldım 6-7 yıl süreyle. Şimdiyse liseyi açıktan okuyorum yavaş yavaş. Okul biterse hafızlık hocalığı yapmayı planlıyor ve bir şiir kitabı çıkarmayı hayal ediyorum. Şiir yazma sevgimi babamdan almışım. Ortaokuldan beridir ufak çaplı başladım yazmaya. Genel olarak şiir yazmakla beraber hikaye, deneme de kaleme alıyorum. Şairin dediği gibi; “Yazmasam delirecektim…”