İlk Görüşler
İnsanların ilk görüşte âşık olduğuna inanılır. Birini ilk gördüğünde kalbinin ona karşı bir şeyler hissetmesi, daha onu tanımadan içinde bir yakınlık oluşması gibi…
Ama ben ilk görüşlerin sadece aşkla ilgili olduğunu düşünmüyorum. Evet ilk görüşte aşk da olabilir fakat onunla sınırlandırılmamalı.
Bazen bir insanı ilk görüşünde onunla yıllarca arkadaş olacağını hissedersin. Oysaki daha birbirinizin hayatında çok önemli bir yer edinmemişsinizdir. Hakkında bildiğin birkaç şeyden fazlası yoktur belki ama içinden bir ses, “Bu insan hayatımda kalacak.” der.
Bazen de tam tersi olur. Birini ilk gördüğünde hiçbir şey hissetmezsin. Hatta sana uzak gelir. Sonra zaman geçer, tanırsın ve ilk düşüncen de ne kadar yanıldığını fark edersin.
Demek ki ilk görüşler her zaman doğru değildir.
Ama yine de önemlidir.
Çünkü bazı şeyleri ilk gördüğümüzde, henüz hakkında hiçbir şey bilmeden bile içimizde bir his oluşur. Bunu açıklamak çok zor olabilir. Belki gözlerimiz bizden önce fark eder bazı şeyleri. Belki de insan, kelimelerle anlatamadığı şeyleri hisleriyle anlamaya başlar.
Bir kitabı ilk kez eline aldığında da böyle değil midir? Daha ilk sayfasını okumadan, kapağına bakarken bile sana bir şeyler katacağını hissedersin. Henüz hikâyeyi bilmiyorsundur ama o kitabın sende bir iz bırakacağını düşünürsün.
Ya da bir yere ilk kez gidersin. Daha önce hiç bulunmadığın bir sokak, hiç oturmadığın bir ev, hiç görmediğin bir şehir… Ama orada garip bir şekilde seni bir şeylerin beklediğini hissedersin. ilk hisler ilk görüşler böyledir; bazen yanıltır bazen de şaşırtır.
İşte bazen bir insan da böyledir. İlk kez görürsün ama sana sıcak gelir. Yanında daha önce hiç bulunmamış olsan bile yabancılık hissetmezsin. Belki gelecekte hayatında ne kadar yer kaplayacağını bilmiyorsundur ama onunla ilgili içinde güzel bir his oluşur. Bazen de bir bakış, bir gülümseme ya da yalnızca birkaç kelime yeter bunun için.
Ve insan bütün bunları neden hissettiğini çoğu zaman açıklayamaz.
Belki de ilk görüş dediğimiz şey, bir şeyin tamamını görmek değil; onun bizde bıraktığı ilk hissi fark etmektir.
Çünkü biz bir insanı ilk gördüğümüzde onun geçmişini, yaşadıklarını, korkularını, hayallerini bilmiyoruz. Bir kitabı ilk gördüğümüzde içinde bizi bekleyen cümleleri bilmiyoruz. Bir yere ilk gittiğimizde orada yaşayacağımız anıları henüz yaşamış değiliz.
Ama yine de bir şey hissediyoruz. Bazen o ilk his bizi yanıltıyor.
Bazen de yıllar sonra dönüp baktığımızda, “Ben bunu ilk gördüğümde zaten hissetmiştim.” diyoruz.
Belki de bazı karşılaşmaların ilk dakikasında, geleceğin tamamını değil ama küçücük bir ihtimalini hissediyoruz. Bir insanla yıllar sürecek dostluğun ilk dakikasını, bir kitabın hayatımızda bırakacağı izin ilk cümlesini, bir yerin bize hissettireceği huzurun ilk anını…
Ve belki de bu yüzden bazı ilk görüşleri unutmuyoruz.
Çünkü ilk görüş, her zaman ilk bakış değildir.
Bazen ilk görüş, ilk hissettiğimiz andır.
Ve insan için bazen gördüğünden çok, ilk hissettiği şey önemlidir.
Peki ya bazı insanları ilk gördüğümüzde hissettiğimiz şey, henüz yaşanmamış bir hikâyenin bize bıraktığı ilk his ise?
