Yaşamımızın bir anlamı var mıdır? Ancak anlam arayışı içerisinde olan bireyler bunu merak edebilir ve karşılık olarak alacakları cevap olumlu yahut olumsuz insani yaşam değer ve kalitelerimize öncülük edecek düzeydedir. Bu soru mutlaka bir cevaba sahiptir. Zira cevabı olmayan ve bu takdirde araştırılmayan bir soru benim nezdimde kalite barındırmamaktadır. Diğer yandan bu soru tekdüzelik belirten bir soru değildir. Monoton bir cevap barındırmaz. Birden çok cevabı vardır ve bu cevaplar zaman içerisinde yavaş yavaş değişime uğrar. Günümüz insanları kalplerine nakşedilen saf ve temiz duyguları önce açığa vurup ardından tahsil ettiği müddetçe de değişim devam edecek, sorularımız da duygularımız gibi farklılaşma aşamasına evrilecektir. Bu sırada hayatımızın anlamı gerçekleştirmiş olduğumuz doğru ve hatalı tercihler ile farklı biçimler kazanacaktır. Bireyler yaptıkları yanlış seçimlerde kimi zaman akıl karmaşası yaşayıp hataya düşerken kimi zaman tartışmak istemediği konuları önemsemeden onaylayıp boşluğa düşmektedir. Kişi bu boşlukta kendisini tevekkül sahibi olarak yorumlarken aslında yaptığı teslimiyetçilikten öte değildir. İmanlı bireyler için ise bu sorunun cevabı besmelenin bil hassa İslam’ın altında yatmaktadır. Onlar “Benim hayatımın bir anlamı var zira ben Allah’a inanıyorum” derler. İşte basit gibi görünen müthiş bir cümle. Onlara göre hayatın anlam barındırıp barındırmadığı sorusu, Allah’a olan inançlarını sorgulamaktan farksızdır. İnsan bu cümleyi hakiki bir şuur ve idrakla söylediği takdirde gerçek duruşunu ortaya koyabilir. Aksi takdirde bu yol gevşekliğe bile uzanabilir. Onlara göre anlamın anlamı birkaç kelimeden veya cümleden ibaret değildir. Onlara göre anlam, inançtır. Bir kesime göre ölümün elbet bizleri bulacağı, hayatın sona ereceği bir yaşam basit bulunurken bahsi geçen imanlı bireylere göre sonu olan bir hayatı yaşamak her şeye olduğundan daha güçlü değer verebildikleri için daha kıymetlidir. İnsanoğlu özenli ve düzenli bir şekilde yaşamalı, hayatın içinde anlam bulmalı ve bu şekilde yaşamını sonlandırmalıdır. Evvela son nefeste şehadet getirilerek veda edilen onursal ve ihtişamlı bir ölüm ile bir katilin ellerinde zalim ve aciz olarak ölmek oldukça farklıdır. Tolstoy “Her insan mutlu olmak için yaşar.” derken haksız değildir. Bizler makam, şöhret, para ve mevkilerde mutlu olan insanlarız. Bu yüzdendir hayatımızın anlamı mutlu olunca ortaya çıkar. Ancak herkes anlam bulmak için mutluluğu arayarak yola çıkarsa bir trafik misali yollar karışır ve anlam ulaşılamaz bir mertebeye yükselir.
Özetle, insanoğlu hayatın gerçek anlamını, ticarileştirilmiş duygulardan uzakta kendi saf ve temiz benliği ile yaşadığı vakit anlar. Evren bizler için bu arayışa ilk ve son duraktır. Bu duraklar arasında biz hep anlamı bir sonraki durakta buluruz. İşte en büyük kanıtı: Hayatın asıl anlamı son durağında ötesinde “ahirette”.
Hayatımız içerisinde telaştan yanımıza almayı unuttuğumuz sevinçlerden kalp yarası kederlere kadar birçok duyguyu barındıran ve doğduğumuz andan itibaren yaşamımızın tümünü kaplayan tek bir ihtimal, tek bir son üzerine kurulmuştur. Bu ihtimalin mükafat ve ukubetleri ise bizim elimizdedir. Ben Özge, en güzel mükafata ulaşmaya çalışıyorum, bana dünya küçük diyorlar öyleyse siz neredesiniz?
🫠🫠🫠
Özge yine yazdı…❤️