Karayı görmektir amacı denizde olmanın
Yedi mavi ülkeyi aşıp da kavuşmak istersin
En sevdiklerin en uzaktadır yutkunamazsın
Elli dirhem fazlalık oturur da boğazına
Küpeşteye yaslanıp bir sigara daha yakarsın
Daldığın rüyadan uyandırır duygusuz bir reis
Saçlarına rüzgârdan başka dokunan olmaz
Nasıl olduğunu soran birini bulamazsın
Yaran omzundadır herkes omzunu sıvazlar
Hayalini kurarsın her gece karaya çıkmanın
Haykırırsın yalnızlığını da sesini yutar deniz
Kavgaların da çok uzaktadır sevdaların da
Bakarken dalgaların saçlarına bazen görürsün
Sevdiğini bilmeyen sevdiklerinin yüzlerini
Elini uzatsan da boşuna! tutamazsın…
Akşam karanlığı çökerken yüreğine bakıp bir resme
Sessizce haykırırsın martılara, rüzgâra, denize, göğe…
Belirsizliğin pişmanlığını, denizin özlemini
Halini gören “alışırsın” diyerek sıvazlar omzunu
Halbuki senin yaran omzundadır, anlatamazsın…
👏🏼👏🏼👏🏼harika .. okurken hissettiriyor. Kaleminize sağlık
Güzel şiir,devam…