Gecedir, kör sıçanların toprağa gömülmeden önce tiratları duyuluyor. Gecedir böcekler ve tüm yeraltı dünyası insansızlığı fırsat biliyor. İnsanlar için kuytu vaktidir. Üç beş odanın ışığı yanar ama en uyanık uyuyanlardır. Uyku ceviz sandığın naftalin kokulu havlularıdır. Neyi var neyi yoksa insanın, eteklerinden dökülür uyurken. Kimi gece yarısında terleyerek uyanır kabus deyip tekrar yatar; kimi rüyasından uyanarak kurtulacağını düşünemeyecek kadar kaptırır kendini; kimi de hatırlamaz bile ne gördüğünü. Gecedir ve cırcır böcekleri usanmadan aynı türküyü söyler. Gerçek bir doğa kanunu bu. Rüzgar, belki bir kelebeğin kanadından, belli belirsiz aralıklarla ağaçları sallıyor. Dallar sallanıyor, yapraklar hışırdıyor. Acaba yarın kaç domates kızarmış olur, kafamızı kurcalıyor.
İlkokul öğretmenimin teşvikiyle şiir yazmaya başladım. Bazen küssem de yazmaya sağ olsun şiir peşimi bırakmadı. Keyifli okumalar:)
