4 Temmuz 2026

Sona

Şair: Ferda NAYİR

Anda yaşayamıyorum Leylim An bana yanaşamıyor Tam her şey rayında diyorum Bi kuzgun geliyor Leşleri toplamaya Kara geceler bombalarla ışıyor Leylim Dünya buna alışamıyor Besmele çekiyorsun heyhat Kuzgunlar seni de almaya gelmiş Canının alacaklısı çok Ihlamur renginde düşler Derdik çayır çimenden Şimdi vereceksin Canının alacaklısı çok Dem almanı beklemeyecekler Yaka paça büyüyeceksin Kaldığın yerden. Ferda NAYİR İlkokul öğretmenimin teşvikiyle şiir yazmaya başladım. Bazen küssem de […]

30 Ocak 2025

Nâ-Pürüz

Şair: Ferda NAYİR

Bir anne Otuz sene sustu Kusursuz cümleler için Prova yaptı geceleri Vakti geldi mi -Geri çekil, dedi sıra bende Tek nefeste, diziyordu kelimeleri: Serçeler sesinde. Sancısı boşaldı Kovaya damla damla düşen Ilık bir süt gibi, anne sesi Sitemle hücum edecekti Ağır, çivi gibi mıhlanan sözler Duyana dağlarca yük Eğer Bir yerde susmuş bir anne görürsen Saygıyla geç yanından Bil ki içinde defalarca yaşanıyor Yazılanlar ve […]

30 Kasım 2024

Arayınca

Şair: Ferda NAYİR

Zordu Bana öğretilenin Ne olduğunu bilmemek Bu dağlar da bana Hiçbir şey anlatmıyor artık İlaçlar mıydı ruhumu seyrelten Ben mi eriyordum günden güne Düşünceler alırdı beni Alır da geri getirmezdi yerime Babam sevmezdi gözümün dalmasını Misafir gelir diye değildi elbet Sanardım ki çocukken Babalar her şeyi bilirdi Ve bilirdi Her şey Babaları. Ferda NAYİR İlkokul öğretmenimin teşvikiyle şiir yazmaya başladım. Bazen küssem de yazmaya sağ […]

12 Ekim 2024

Sonuç: Aşamıyorum

Şair: Ferda NAYİR

Aşamıyorum Avuçlarımda dağlar Dimağımda kiler dolusu ümit Dakika geçeli bir ömür geçmiş Tek teker üzerinde tek mendil Teker teker yaktım mektupları Küllerini ne zaman yollarım Tek tek okudum yaktığın ne varsa Bu bir mektup muydu Yoksa yara mı Onu da bilmiyorum Bazı günler Yaralı babalar görürdüm Billboardlardaki takımlı babalar ve Arka koltukta fiyaka kızları Yapay gelirdi hep Ben ne babalar gördüm Güneşte alnı karayalı Haber […]

27 Eylül 2024

Leyâl

Yazar: Ferda NAYİR

Gecedir, kör sıçanların toprağa gömülmeden önce tiratları duyuluyor. Gecedir böcekler ve tüm yeraltı dünyası insansızlığı fırsat biliyor. İnsanlar için kuytu vaktidir. Üç beş odanın ışığı yanar ama en uyanık uyuyanlardır. Uyku ceviz sandığın naftalin kokulu havlularıdır. Neyi var neyi yoksa insanın, eteklerinden dökülür uyurken. Kimi gece yarısında terleyerek uyanır kabus deyip tekrar yatar; kimi rüyasından uyanarak kurtulacağını düşünemeyecek kadar kaptırır kendini; kimi de hatırlamaz bile […]