Dantel

Hayat anlardan ibaret, tıpkı bir dantel gibi. Dantel örülür bir alttan bir üstten batıp çıkarak. Sonra bir parçası biter dantelin başka bir parçaya başlarsın. Bir parça bir parça daha. Bütüne ulaşmak için amaca, gayeye ulaşmak için. Dantelin bütün parçaları bitince birbirine takılır. Bütün danteller birleşince masana serer, pencerene asar seyredersin yaparken ki sabrını, gayretini seyredip şükrünü yaşarsın.

Hayat da tıpkı bir dantel gibi. Anlar yaşanır bazen sevinç bazen üzüntü. Bazen yenilgi, bazen başarı, bazen tebessüm, bazen utanma, bazen kızgınlık, öfke…

Sonra anlar birbirine eklenip hayat olur dantel parçaları gibi.
Bir an bitince başka bir an başlar. Bir bakarsın bir an sıkışmışsın, bunalmışsın. Sonraki anda bir ferahlama. Anlarda imtihanlasın. Sendeki imtihan tamamlanana kadar, o halin olgunlaşana kadar. Teslimiyet, sabır ve şükür. Bu üçü insana merhem ve ilaç olur. Arkadaş ve yoldaş olur.

İlk danteli yaparken iyi bakmalı dantelin örneğine. Hayatta ise Peygamberimiz (s.a.v) ‘in davranışlarına, ahlakına ve Kur’an-ı Kerim’e iyice bakalım. Örnek model alalım.

Sevgili peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v)’in sünnetlerini yaşayan insanlarla birlikte olalım.
“Kişi dostunun dini üzeredir. Öyleyse her biriniz, kiminle dostluk kuracağına dikkat etsin.” (Ebu Davud, Edeb, 19, Tirmizi, Zühd, 45) hadisi şerifince.

Sibel AKDEMİR ÇOLAK