Akşam ezanı okunurken geçmişe giderim. Çocukluğumda bir akşam vakti henüz perdeler çekilmemişken, ışıklar yanmamışken güneşin batışının verdiği hafif aydınlık ve karanlık arasındaki zaman en huzurlu hissettiğim anlardan biridir. Sanki bir misafir, sevdiğim bir arkadaşım gelecekmiş gibi içimde bir heyecan olur o anlarda. Kimse gelmese de o huzur olur. Bu gelen akşamın huzurudur çünkü. Özellikle Üsküdar sahilde otururken bir bahar ya da yaz akşamında okunan ezan ile giderim çocukluğuma. Çocukluğum Üsküdar’da geçmedi ama akşam vakitlerinin huzuru benimle her yere geldi.
Ramazan ayının gelişi de tıpkı akşam ezanının okunuşundaki huzur gibidir. Bir ay boyunca mütemadiyen akşam olur sanki. Sevdiğim bir arkadaşımla her akşam ezanında buluşacakmışım gibi bir his dolar içime. Ramazan ayı boyunca bu hisle umut dolar içim. Hayatım bir ay öncesine göre çok aydınlık ya da karanlık değildir ama umutla güneşin doğuşunu beklerim. Güneşin batışının güneşin doğuşunu izleyeceği umudu ile hayatımı güzelleştirmek için uğraşırım.
Çocukluğumda Ramazan benim için hurmanın sofradaki yeri ve uzun iftar sofralarının bereketi demekti. Uzun yaz günlerinin sonunda soğuk bir meşrubat içmek, karpuz ve dondurma yemek tüm günün susuzluğunu alır götürürdü. İftar olsa da neler yesek diye düşünürdük, canımız her şeyi isterdi.
Ramazan’ın idrakine vardığımdan beri Ramazan benim için huzur demek. Çocukken hissettiğim ve adını koyamadığım o duygu huzurdu. Artık üç aylar başlarken o huzurun geleceğini hissetmeye başlıyorum. Recep ve Şaban ayı hızlıca geçiyor sanki, bir an önce Ramazan’a kavuşalım diye.
Ramazan, Allah’a en yakın hissettiğim ay. Senede bir, hayatıma çeki düzen vermem için gelmiş bir fırsat. Allah ile olan ilişkimi daha iyi hale getirmek için dört gözle beklediğim zamanlar. Bir günün bitip diğer günün başladığını haber veren akşam ezanı gibi yeni bir günün umudu doluyor içime. Bir senenin bitip yeni bir senenin başlaması gerektiğini haber veriyor sanki. Geçen seneden farklı bu sene “Allah için ne yaptın?” sorusu kaplıyor tüm zihnimi. Önümüzdeki sene neler yapacağımı planlamamı sağlıyor. Akşam vakti bugün ne yaşadım muhasebesini yapar gibi Ramazan ayında da bu sene neler yaptım muhasebesi yaşıyorum kendi içimde.
Hani bazı hisler vardır ve ne kadar anlatsan da tam olarak tarif edemezsin ya, Ramazan işte böyle hissettiriyor. Umut, huzur, neşe ya da adına her ne denirse densin Ramazan hissi diye bir his var.
1998 yılında Hatay’ın Erzin ilçesinde doğdum. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi mezunuyum. İstanbul Üniversitesi Açıköğretim Çocuk Gelişimi 2.sınıf öğrencisiyim. Yazmayı, okumayı seviyorum. Kitap yayıncılığına merakım var ve kendimi bu alanda geliştirmeye çalışıyorum.
