Kendimi en iyi hissettiğim yere attım; sahile. Hiçbir zaman “niye”sini sorgulamadım. Ancak sebebini yaradanın yaratılandaki tesirini en açıkça gördüğüm yer olarak nitelendirebilirim. Dalga sesindeki huşu… Hep O’nu hatırlatıyor. Elimde her zamanki gibi bir dolu kitap vardı. Kollarıma giren ağrı sebebiyle daha fazla dayanamayacağımı fark ederek onları önümdeki banka koydum ve yanlarına oturdum. Onlar benim tek dostlarımdı. Diriliş dostlarımdı. Ben onlara hesap sormaya giderken onlar beni […]