Bordadan vururken dalgalar
Hafif bir rüzgar fırtınaya döner
Gelir aklına geçmişin pişmanlıkları
Bir çöküşün zirvesinde durursun
Gözlerinin önünde yılların gölgeleri
Kalbinde kapanmış yaraların izleri
Lodos savurur güverteye köpükleri
İçindeki fırtınayı susturamazsın
Kapanan yaralar kanamaz artık
Zihnindeki çığlıkları susturamazsın
Zaman belki mühürler ama
Kalpte her yaranın izi kalır
Zirvenin manzarası güzeldir ama bir yerden sonra can sıkar. Sizi biraz da aşağıları görmeye davet ediyorum. Davete icabet ediniz
Tabikii aşağıların da manzarasına bakmak gerek haklısınız