Bir Doğum Günü Tefekkürü

Yaratılışımın sırrını merak etmeye, aramaya devam ettiğim; ilim olarak, güç olarak her zaman eksik olduğumu bilerek yolda yürüdüğüm ve istikameti ahiret olan bir dünya misafirinin hikâyesi benimki… İçimde iyilik niyetleri coşarken aynı zamanda sınırsız kötü olabilme potansiyelimin de olduğu bir “Ben” keşfettim. İyi bir haber var. O da şu ki, kötülükleri iyiliklerle silebilme fırsatı verilmiş. Ömrünü ne kadar boş geçirsen de telafi etme imkânı var.

Tabii ki yolda beni hayrete düşüren şeyler oldu. Ben göremedim. Ama görmeme yardımcı olan üstadlarımdan, hocalarımdan Allah razı olsun.

“Ben, vâr olmak istiyorum.” dedim.
O da:
“Hiç olacaksın.” dedi.

Bunun sırrını çözmek herkesin bir meselesi…
Bu hiç olmak yolculuğunda bir adım bile atabilmek Allah’a yakın oluşun en özel hali olmalı.
Şimdi geride bıraktığım bir yılda kendimi başardıklarımla mutlu saymıyorum. Aksine tüm tökezlemelerim, hayal kırıklıklarım, yarı yolda kalan heveslerim, devam ettiremediğim hedeflerimle mutlu sayıyorum. Çünkü hepsi yaşanmış koca bir ders benim için. Ama hakikat sandığım şeylerin de gerçek yüzünü gördüm. Mesela kişisel gelişimin “önce kendini sev” maddeleri koca bir yalanmış. Ancak sevgi piramidimizin en üst basamağında Yaratıcımızı sevmekle başlıyormuş her şey. Sevgiyi zıtlıklar içinde gösterebilmekmiş asıl maharet! Ruhu olgunlaştıran kendinden bir tane daha değil, seni tamamlayan bir hayat arkadaşıymış. Işığı önce kendine tuttuğunda başkalarını aydınlatabiliyormuşsun. Sahip olduğun bunca nimetin, istihdam edildiğin vazifenin büyüklüğünü anlayınca değişiyormuş her şey.

Kendim için şunu yaptım, bunu yaptım derken birileri, bende kendim için en büyük iyiliği yaptım. Bana gösterilen binlerce tevhid delilini, işareti, onlarca nurâni rehberi, görmezlikten gelmedim. Onları okumaya, onlarla beraber olmaya devam ettim. Dünyada tüm zalimlikler dehşetini arttırırken dünyanın bu çirkin yüzünden hep nefret ettim. Dünyada Allah’ın esmalarını okuduğum, Allah’ın rızasına vesile olan, ahirete bir mezraa, bir tarla olan kısmından ise hep ümit etmeye devam ettim.

Şimdi binlerce kez elhamdülillah.
İnsan olma nimetini, İslamiyet nimetini, sağlık nimetini nasip eden Allah’a hamd olsun.

Yeşim BOZBIYIK