Esir

Ellerinden ağlar gözyaşıyken ter

Emekler içinde bir Eylül görmüş duygu

Gölgene düştüm kalbime biraz zaman ver

Seni sevmek istiyorum

Bir çamurdan daha kurtuldum, çok şükür

Oturdu düşlerim dişleri üstüne

Son bir mandal ararken hayatıma

İp koptu, sen kaldım

Gözlerin tutuşturuldu göğsümde

Yağmur olup yağdın

Hatırladım toprak olduğumu

Karanlığın ucunda hüzünden yontma saat

Yıldızların tanıklığını gece aşikâr eder

Arandım sokak sokak, beni bana sordular

O artık yüzü yola dönük mezar taşı

Dedim, giderek kalbime benziyorum

Esir düştüm vurdular seninle

Beni öldüremezsiniz dedikçe

Davut DURMUŞ

Atatürk Üniversitesi- Kamu Yönetimi mezunu