Yapay düşünceler ve hayallere dalmanın neticesinde gerçeklikten koptuğumuzu fark edememiştik. Kapalı kapılar ardında örülen duvarların aslında bizleri nasıl mahkûm ettiğini görememek meğer aynaların kararmasına bağlıymış. Kendimizi görememek, bilememek neticesinde başkalarının bizleri anlamlandırması ile anlamsızlaşmıştık.
Aslında, aslı kaybetmenin sancılarını yaşıyorduk. Derinden inlemelerimizi hissedemiyor, fark edemiyorduk. Bizler benlere, benler ise sadece bana dönüşüvermişti.
Işıltılı ortamlar, süsler, tekno partiler, son model araçlar, İnstagram hikayeleri, takipçi sayıları vs. hepsi ördüğümüz duvarlar arasında sanal mutluluklardan ibaretti. Peki ya duvarların arkasında kalan onlarca bizlerin ahvalini biliyor muyduk? Vicdanlar bile gösteriş canavarının esiri olmuşken, sözüm ona insancıkları anlayabilir miydik? İdrak kabiliyetimiz ördüğümüz duvarların arasında gördüklerimiz kadardı. Ördürenler ve öldürenler vardı. Yaşam tarzımıza, eğitimimize, özgürlüğümüze karar verenler; tüm bu süslü hapishaneleri oluşturanlar… Onlara ulaşmak, onları bilmek ve görmek imkânsız olsa da içine atıldığımız hapishanelere bırakılan gardiyanlar bizlerdik. Kendi hapishanelerimizin gardiyanlarıydık. Artık putlar da değişmişti. Benlikler ve bencillikler putlaştırılmıştı. O kadar gerçeklikten kopmuştuk ki kendi putlarımızı bile sanallaştırmıştık. Uyanları uyandırmaya artık tek bir uyanık yetmiyor. Çünkü herkes kendi kış uykusunda kendi duvarları arasına dalmış. Uyanıklar kendi duvarlarını yıkabilseler de başkalarının duvarlarına gelemeden kaybolup gitmekteler. Dünyayı çok ciddiye almanın bedelini inanç dinamiklerimizin değişmesiyle ödemiştik. Yegâne güç sahibi olana değil, güce inanmakla en büyük hatayı yapmıştık. Birden fazla renge bürünmüştük. Kibir rengi, mal-mülk rengi, beğenilme ve taktir edilme rengi… Asla rücu etmek için tek bir renge bürünmek gerekmekteydi. Olması gereken emri ilahiyi yerine getirmekti. Her şey bu kadar basit düzelebilir, tekrar gerçekliğe dönebilirdi.
“Biz, Allah’ın boyasıyla boyanmışızdır. Boyası Allah’ınkinden daha güzel olan kimdir? Biz ona ibadet edenleriz” (deyin). (Bakara-138)
