Âraf
Ne baharlar müjdelenir yüreğe, gönül uzsuz Ne ayrılıklar biçilir ömür denen kaftana Bacamızda bir zeytin ağacı, gövdesi isli Tüttükçe ocağımız, yanacak dallarımız! Ellerimiz duada ki – gözlerden aşikar Bir hissi var kılan hangi yaratılmıştır Istırap, sonu bilgeliğe çıkan bir merhaleydi Son dönemeç demişti aklım Lakin aklımdan üstün kalbim vardı… Cam arkası bir âlem değildi dünya Merkezine sürüklerdi yaşamın, siyaha boyanmış duygular Zamanın doğurduğu […]
