Selamünaleyküm. Dün akşam çok değerli bulduğum bir şairin programına katılmak nasib oldu. Elhamdülillah ki nasib oldu. Şair Filistin’den bahsetti. Mankurtlaşan insanlardan bahsetti ve daha birçok şeyden…
Özellikle mankurtlaşan insanlardan örnekler verirken tüylerim diken diken oldu. Hafızanızı kaybetmeyin vurgusu yapıldı. Evet bu mesajı aldığımda İslam coğrafyası, İslam tarihi konusunda daha çok malumata sahip olmam gerektiğini tekrardan anladım. Hafızamızı kaybedersek bizden geriye ne kalırdı ki?..
Sadece bu açıdan düşünüldüğünde dahi ne kadar çok işimizin olduğunu anlıyorum. Öncelikle bir kendimize dönüp değişimi kendimizden başlatmamız gerekmiyor mu? Kendimizi okuyarak, tarihi okuyarak, kâinatı okuyarak çokların hasrettiğini çektiği gençlik olmak için çalışmamız gerekiyor.
Hayırlı bir genç olmak kendi öz değerlerimizin farkında olmak ve bu bilinci diri tutmak için de elden geldiğince gayretlerimizi artırmamız gerektiğine inanıyorum çünkü her şeyden önce Rabb’imizin verdiği yaşam nimetinin şükrünü eda etmek mecburiyetindeyiz. ” De ki: ” O, sizi yaratan size kulaklar, gözler ve kalbler var eden O’dur. Ne az şükrediyorsunuz!” (Mülk Suresi 23. Ayet) Ayet- i Kerimeye muhatap olan az şükredenlerden olmayalım. Rabb’imizin verdiği beden nimetinin kıymetini bilelim ve bu uğurda başta da belirttiğimiz üzere işe kendimize dönerek başlayalım. Şunu da belirteyim ki bu kendine dönme, inzivaya çekilme her şeyden elini eteğini çekme manasında kesinlikle değil. Eş zamanlı olarak insanlarla olan ilişkimizi geliştirerek de ilerlememiz şart çünkü İslam dağ başı dini değil bunu aklımızdan çıkarmamamız gerekiyor. Hatta mümkünse “İslam hayatın içinden bir dindir. Kur’an-ı Kerim de mezardakilerden önce dirilere indirilmiştir.” diye tablo yapıp asmalık kısa ama öz bizi ayakta tutan sloganlarımız olsun. Haydi gençler hep birlikte mankurtlaşmamaya!
