İnsanı hayvandan ayıran, şerefli yapan unsur nedir? Hayvanda da et var, kemik var, kan var, göz var, kulak var, kas var… Hatta daha da iyi bir vaziyette var. Aslan insandan daha güçlü ama insan daha şerefli. Demek ki şeref güçte değil. Zürafa insandan daha uzun ama insan daha şerefli. Demek şeref boy posta değil. Ceylanın gözleri insandan daha güzel ama insan daha şerefli. Demek ki şeref güzellikte değil. Fil insandan daha büyük ama insan daha şerefli. Demek ki şeref büyüklükte değil. Kaplumbağa insandan daha çok yaşıyor ama insan daha şerefli. Demek ki şeref uzun yaşamakta değil. Kuş uçuyor, insan uçamıyor ama insan daha şerefli. Demek ki şeref yükseklerde olmakta değil. Peki neredendir bu insandaki şeref? Akıl denilen özelikte saklıdır şeref. Eğer kullanırsa aklını olur yaratılanların en şereflisi. Ama bir tehlike de var tabii karşısında. Kullanmazsa aklını olur hayvanlardan da aşağı. Çünkü hayvanlardan üstün yanı, aklını kullanabilmesiydi. Onu da uyuşturursa, içkilerle saf dışı bırakırsa elbette yeri olur hayvandan da aşağı. Peki nasıl kullanır aklını? Yiyip, içip, çalışıp, gezerek mi? Hayır, bunu hayvanlar da yapar. Nedir insandaki fark? Aklını veren yaratanı tanıyıp secdeyle ona yaklaşmaktır mesele. İşte asıl şeref vallahi budur, gerisi avuntu ve kuruntudur.
Samsun Ondokuz Mayıs Üniversitesi- Matematik Öğretmenliği bölümü mezunu
Bildiklerinin öğretmeni, bilmediklerinin öğrencisi olan; duygularını, düşüncelerini, hissiyatlarını yazıya dökmeyi seven ve faydalı olmayı arzulayan; mazlumun yanında zalimin karşısında duran; maneviyatı maddiyattan üstün tutan; kalıcı olan ahireti geçici olan dünyaya tercih eden; gülümsemeyi ve gülümsetmeyi seven; kırmaktansa kırılmayı, üzmektense üzülmeyi tercih eden; ormanın ve denizin derinliklerinde dolaşıp tefekkür etmeyi seven; güneş doğmadan önce güne başlayan; önce kendini düzeltmeye çalışan; hayalleri ve umudu büyük olan; en büyük hedefi Allah’ın rızasını kazanmak olan ve insanlardan bir karşılık beklemeyen; hakkın ikamesi, batılın izalesi için çalışan bir genç.
