Suya Âşık Ruhlar
Damla damla dertlere inerken yağmur,
Seyreder pencere, kuytusundakileri.
Bulutun gözyaşları bir hüzün bırakır yüze.
Süzülen damlalar,
Özlemi kürekler.
Yağmuru indirene şükrederken yürek,
Kalır avuçlarda beyaz dilek…
Rahmet inerken yere,
Avuçlar içinden bir umut yükselir.
Kaldırım sitem eder göğe,
Ruhu arından sesi kim bilir?
Toprakla buluşur su,
İçe çekilir hû,
Aşkın cezvesinden bu,
Kaynar, taşar kuyu.
Ruh bedenden firâr eder bulutlara,
Seyretmeye bir fırsat bulur.
Beraber yağar topraklara,
Yaşamaya bir sevinç bulur.
Biraz yağmur kimseyi incitmez.
Dokunur,
Sesiyle okşar.
Kaçanlar kelepçelere vurulur,
Göğe döner kimi yüzler
Rahmetinden dîdâr olur.
Aşkına dûçar olur…
