Vakit

İmtihan vaktiydi.
Leheb’in ebter torunları
Pis suratlarını sahte miske bulamışlardı.
Kader icabı yağan yağmurları
Tuzlu timsah yaşlarına bağlamışlardı.
Hakikat serencamını
Kuklalar pavyonuna meze yapmışlardı.
Kendi çıkardıkları fitne yangınlarını
Bütün ormanlara sarmışlardı.
Ümmet-i Muhammed için
İmtihan vaktiydi.

Sefer vaktiydi
Cehil’in kör bukalemunları
Mehmetçiğin kamuflajına sığınmışlardı.
Aş veren, yuva veren şu insanları
Dünyalık uğruna namluya hedef koymuşlardı.
Akbabalar ebabil kisvesinde
Gök kubbeden masumları taşlamışlardı.
Kıtaların birleştiği gerdanlıkları
Hunharca al renge boyamışlardı.
İnananlar için
Sefer vaktiydi.

Şehadet vaktiydi
Hamza’nın (r.a.) yiğit aslanları
Kurşunların öldürmesinden korkar mıydı?
Hain tankların önüne bedenini koyanlar
Azrail’in yoldaşlığına karşı çıkar mıydı?
Dört yanda belirirken şeytanın askerleri
Abdest almadan kimse ölüme koşar mıydı?
Mazlumların duası yağarken sağanak hâlde
Zalimlerin planları tutar mıydı?
Halisdemirler için
Şehadet vaktiydi.

Vakit, imtihan vaktiydi.
Vakit, sefer vaktiydi.
Vakit, şehadet vaktiydi.
Vakit, 15 Temmuz idi.

Ebubekir MARABAOĞLU

Doğma büyüme Trabzonlu. İstanbul sevdalısı. Hâlihazırda İbn Haldun Üniversitesi Hukuk öğrencisi. Anadolu Mektebi talebesi. Yaşı 21. Kendini “Edebiyatperver bir Hukukçu” olarak takdim etmeyi sever. Çeşitli STK’larda vazife almış ve almaya devam etmekte. Gezmeyi çok sever. Bir derdi var, derdini “Son Yolcu” mahlasıyla ifadeye çalışmakta. Şiirler, hikayeler gibi edebi türlerde kalem oynatmakta, kendince yazmakta. Okumayı, kitaplarla haşır neşir olmayı çok sever, kendi çapında kütüphane kurmaya çalışmakta. Kendi çapında hayalleri var, hayalleri için uğraşmakta.