14 Kasım 2026
Kuyuda Kalmış Duygular
İnsan susarken iyileşir, konuşmaya başladığında iyileşme sürecini geciktirmiş olur. Kuyuya atılan Yusuf peygamber karanlıkta bağırmadan, etrafı yumruklamadan beklemişti.
Her ömrün bir kuyusu, karanlığın sessizliğinde iyileşme süreci vardır.
Doğru zamanda ve doğru şekilde susmanın insanı iyileştirdiği görülmüştür. Her şey geldiği halde gidiyormuş gibi kapılan hissiyatta en çok hangi duygunun tesiratı hissedilir; kuyudan çıkmanın mutluluğu mu yoksa tecrübenin suskunluğu mu?
Yeter ki sonunda mutluluk olsun, katlanır mı insan?
Tüm yaşanmışlıkların öfkesini
Etrafı taşlamak yerine kalbini taşlarken hissizleşir mi yoksa sadece bu öfkeden takatsizlik mi kalır geriye.
Düştüğü yerden kalkar kalkmaz, adım atmak insan doğası gereği tabiidir.
Kimler bir uzun yoldan geliyor, kimler uzun yola çıkıyor. Tek bir nefes tek bir yolculuk için.
Yol aynı ama yolcu?
Hayat bir mevsim gelmez bir daha, her yılın bir mevsimi her yolun da bir yolcusu varken tek bir nefes için nasıl bir gün yaşanır?
Bu karar tüm duyguları yaşamak, zenginliğini kabullenmenin kendisidir. Ne de olsa insan tüm zıtlıklarla var olagelmiştir.
Bu zıtlıklar kimine göre zorlukken kimine göre köklerinden gelen hissiyatı hissederek olgunlaşmadır.
Bir başladı mı bu olgunlaşma amaçlara bağlanarak büyür gider.
Amaçların sebebi mutluluk olsa gerek bir şarttır mutluluğun amacı.
Takvimlerden mevsimler akıp giderken mutluluk kapısı açıldı açılacak diye bekleyen yolcunun yoludur .
Bu yoldan geriye kalan tek bir söz çalınır kulaklara: Binlerce kez ah ettiğin yıllarında saklı bekleyişi şimdi amansız bir ay parçası olmuş gece aydınlatıyor. Hayal kırıklıklarını affettirmek için.
Her ömrün bir kuyusu, karanlığın sessizliğinde iyileşme süreci vardır.
Doğru zamanda ve doğru şekilde susmanın insanı iyileştirdiği görülmüştür. Her şey geldiği halde gidiyormuş gibi kapılan hissiyatta en çok hangi duygunun tesiratı hissedilir; kuyudan çıkmanın mutluluğu mu yoksa tecrübenin suskunluğu mu?
Yeter ki sonunda mutluluk olsun, katlanır mı insan?
Tüm yaşanmışlıkların öfkesini
Etrafı taşlamak yerine kalbini taşlarken hissizleşir mi yoksa sadece bu öfkeden takatsizlik mi kalır geriye.
Düştüğü yerden kalkar kalkmaz, adım atmak insan doğası gereği tabiidir.
Kimler bir uzun yoldan geliyor, kimler uzun yola çıkıyor. Tek bir nefes tek bir yolculuk için.
Yol aynı ama yolcu?
Hayat bir mevsim gelmez bir daha, her yılın bir mevsimi her yolun da bir yolcusu varken tek bir nefes için nasıl bir gün yaşanır?
Bu karar tüm duyguları yaşamak, zenginliğini kabullenmenin kendisidir. Ne de olsa insan tüm zıtlıklarla var olagelmiştir.
Bu zıtlıklar kimine göre zorlukken kimine göre köklerinden gelen hissiyatı hissederek olgunlaşmadır.
Bir başladı mı bu olgunlaşma amaçlara bağlanarak büyür gider.
Amaçların sebebi mutluluk olsa gerek bir şarttır mutluluğun amacı.
Takvimlerden mevsimler akıp giderken mutluluk kapısı açıldı açılacak diye bekleyen yolcunun yoludur .
Bu yoldan geriye kalan tek bir söz çalınır kulaklara: Binlerce kez ah ettiğin yıllarında saklı bekleyişi şimdi amansız bir ay parçası olmuş gece aydınlatıyor. Hayal kırıklıklarını affettirmek için.

İlahiyatçı
Benim için, haksız davaların haklı tarafıdır yazmak. Yazılarımda insanların mesken edineceği duyguları dile getirmeyi başarmışsam, o yazılan satırlar veya dizeler benim için olmuş demektir.
Maddiyatın maneviyata yolculuğunun geçişini tecrübelerle sabitleyen, susmak ve izlemek yerine konuşmayı tercih eden genç bir ilahiyatçıyım.
