Yaşamayı en güzel anda kaybolduğunda anlarsın. Bazen imrenilen bir hayatın penceresinden seslenirsin o günlere. Oysa yaşarken kaybolduğunda o an kulislerdeki sahne öncesi heyecandır. Bazen de nasıl olduğunu anlamadan seslenir insan pencereden. Tıpkı hayata yuva yapan bir kuş kadar kanat çırpıp, gökyüzünde süzülerek sessizce gözden kaybolduğunda kalbe gelen bir his kadar narin … Bu sesleniş yankılandığında tüm dünyayı değiştirecek bir umudun çığlığı kalbe baskı kurarken kimi […]

Kayboldum sanki, minberde ismim okunuyor. Herkes şaşkınlıkla etrafa bakıyor. Kayboldum diyorum. Araçlar hızlanıyor. Kuşkusuz her şey beni arıyor sanıyorum. Dönüp bir bakıyorum otobüste kimsecikler kalmamış, tek yolcu benim. Çiçeklerim bahçemde kurumuş. Yetişmem lazım, diyorum; şoför otobüsü terk etmiş. Oysa bu otobüs, bu şehre itiş kalkış, kalabalıkla gelmişti Dışarıda kalan bile vardı. Yer verdiklerim yer vermediklerimden önce kaybolmuş. Ritim tutturmam gerek. Etraftaki manzaram tamamen dağlarla çevrili… […]