Altı iyilik krallığında ölüp burada yeniden yedi yaşında doğan, hayattaki her şeyin yediden başladığı; yedi çeşit yemek ve yedi adet şarkı olan, yedi mevsim yaşayan, yaşayanların yaşadıkları hayat boyunca yedi rüya görebildiği ve emeklerinin karşılığı olarak her gün aldıkları yedi iyilik hakkı olan bu krallıkta, iyi şeyler aniden olmaz. Bir zamanı vardır. Bir konusu, bir rengi, kokusu vardır. Bazen bir damla su olur, çölde. Bazen bir parça güneş olur, kutupta. Bazen de bir yapışkan olur, parçalanmış bir kalbi birleştirmeye. Yedi iyilik krallığında, altısı tamamlanmış olan ve kıyameti koparacak olan yedinci iyilikte yapıldığında; Sûr’a en günahsız olan yedinci kişi üfleyecek, yedi defa. Bu yüzdendir ki kimse yedinci iyiliği yapmak istemez. Bu yüzdendir ki; sevmek kelimesini kimse fiile dönüştürmek istemez. Ama elbet bir mecnun doğduğunda ve bir Leyla’nın göz okyanusunda boğulmaya ant içtiğinde; kuşlar uçacak, aşıklar ölecek, meczuplar uyuyacak. Koyunun daha koyu ile buluştuğu o gecede gözler buğulanacak sesler çatallaşacak ve ruhlar teslim edilecek…
