Güzelliğe on para vermezdi Veysel.
Güzel sevmeyene de adam demezdi Barış.
Dinledim geçtim âşıkların dalaşını.
Usanmıştım artık, gerçek bir rüya lazımdı bana.
Bir rüya lazımdı bana, gerçek bir rüya.
Kaybolmuşluklarımdan söküp alacak,
Gülümseyen kalbimi dünyalara sığdırmayacak,
Küçücük bir kalp, gerçek bir rüya lazımdı bana.
Sıcacık bir kutup, gözlerinin ellerinden tutup,
Denizlere lotus çiçekleri ekebileceğim,
Gökyüzüne balondan yıldızlar çizebileceğim,
Bir eflasu rengi, gerçek bir rüya lazımdı bana.
Beyaz bir sessizlik şarkısı, şekerden danslarla,
Söğüt altında göz göze şiirleşeceğim,
Dünleri özlemeden, yarınları beklemeden,
Hayalleri kıskandıracak, gerçek bir rüya lazımdı bana.
Açtım gözlerimi gerçekliğe korkuyla, çocuk gibi.
Eskiye dönecekti yine her şey, dün gibi.
Güneşin karanlığı kamaştıracaktı gözlerimi, sen gibi.
Ayın aydınlığı lazımdı, gerçek bir rüya lazımdı bana.
Açtım gözlerimi, yorgunluğuma bakıyordu toprak toprak.
Gözleri kahkahalarla tebessüm ağlıyordu, sabah tenliydi.
Elleriyle gülüyordu ellerime, onu arıyordum, beni arıyordu.
Rüya gibiydi her şey, gerçek bir rüya gibiydi.
Kalemine sağlık 💜💜