Şükür Taneleri
Küçük bir kız çocuğunun, kanserden kaybettiği babasının hasta yatağında son çektiği şükür tesbihinden heybesine miras kalanlardır bu dizeler. O son pişmanlıkların saklı olduğu her bir şükür tanelerine sarıp sarmaladığı umudun tarifidir. Babam, dağım iyileşecek umudu… O küçük kız çocuğunun o zamanki kabullenişi, teslimiyeti ve tutunduğu iman dalının yansımasıdır bu şiir. Yerini doldurmasa da umut ve şükürle o ışıktan süzülen hüzmenin peşinde oluşudur. Üstünden çok yıl geçse de hala o küçük kız çocuğu teslimiyetinde kalabilmektir umudum.
İsyan etmeyişim
Kabullenişim
Sen’den geldiğini bilişim
Peygamberin acılarından dal yapıp
Tutunuşum
Sen koydun o metaneti
O küçük kız çocuğunun kalbine
Sen öğrettin şükrün en hasını
Hasta bir adamın dudaklarından dökülenlerle
Gözlerimdeki ay ışığını
Ölüm döşeğindeki bir çift gözden alır
Çaresizken sığınılacak limanı
Diline pelesenk ettiği hamdu senalardan tanır
Son pişmanlıklar kor oldu o gün
Ruhun dehlizlerinden gelen bir şükür tesbihi
Fayda verir mi o son gün?
Seyretmek için yeniden sönen ışığımın
O derin, o manalı hüzmelerini
Arıyorum arzın her zerresinde
O gün, bu gün
