Ey Aksa
Hüznün müdür seni güzel kılan
Yoksa eteklerindeki zeytinlerin midir bilmem.
Farklı bir güzellik var sende.
Mütemadiyen kıskanılan.
İşgal edilen, sömürülen.
Seni sevmek zor iş doğrusu.
Bir elinde kılıç bir elinde kalem gerek.
İlmek ilmek, sayfa sayfa seni anlatmak gerek.
Resulleri ağırladığın mekânında
Oturmak, ağlamak ve biat etmek gerek.
Seni sevmeye Ey Aksa’m!
İman dolu bir yürek gerek.
Zişanımın bir gece seni ziyareti gibi
Ansızın sana gelmek gerek mesela.
Gelmek ve bir daha gitmemek.
Konuşmak ve bir daha hiç susmamak.
Sen şen, sen şakrak.
Sen ev, sen dostsun.
Sen yarimin kıymetlisi, ilk kıblegahı.
Kimler eteklerinde dolanır şimdi?
Ne kaba, barbar, zalim, kan emici…
And olsun kaleme ki!
Susmak ihanettir sevmeye, sevilene…
İhanet, rezalettir; ruha felakettir.
Câna eziyettir.
Şimdi durmak zamanı değil, cihad vaktidir
Şimdi gaflet zamanı değil, uyanma vaktidir.
Şimdi, ey yar! Sana verilen tüm sözleri tutma vaktidir!
Malatya İnönü Üniversitesi Çocuk Gelişimi bölümü mezunu. Formasyon eğitimi alıyor. Açık Öğretim Üniversitesi’nde İlahiyat okuyor.
