Gönlümün İnşirahına
Yorgunum, çok yorgun.
Gözlerim, açılmak istemiyor artık;
Sonu olmayan bir uykuya dalmak istiyorum
Bütün dertlerimden kurtulduğum,
Beni secdeden kaldıramayacak bir uyku…
Yalnız kalmak istiyorum;
Uzun secdelerle, dualarla…
Yalnız kalmak istiyorum;
Beni benden iyi bilenle,
Ne olursa olsun beni dinleyenle,
Kalbimdekilere her zaman karşılık verenle…
Konuşmak istiyorum, batın olan dilimle.
Konuşurken avare olmak istiyorum,
Hülyamda bâde içmişçesine.
Kimse anlamasın O’nunla dilimizi;
İsteyen deli sansın, isteyen veli
Bir ‘an’ olsun uzaklaşmak istiyorum şu kirli dünyadan,
Bulamıyorum kendimi artık,
Ya Rabbi huzuruna gelecek yüz bulamıyorum!..
Ardından ayetlerine sığınıyorum;
Her daraldığımda sanki o an nazil oluyormuşçasına vahyettiğin o güzel ayetlere:
” وَهُوَ مَعَكُمْ اَيْنَ مَا كُنْتُمْۜ “
Dediğindeki gönlümün titreyişine, felahına…
Sığınıyorum Rabbim Rahim oluşuna, Gaffar oluşuna…
Bir insan deli olmak ister mi?
Ben deli olmak istiyorum:
Senin sevginle kuşanan bir deli
Gördüğü, duyduğu her ‘şey’ de seni arayan bir deli
Ki zaten seni arayan deli olabilir miydi?
Gönlümün inşirahı olan Rabbim;
Sevdiklerinle haşret beni,
Sevdiklerine sevdir beni,
Onlara her baktığımda Seni hatırlatsınlar bana
Hacer validemize verdiğin zemzem ferahlığı gibi,
Ferahlık versinler ruhuma
Onlarla birlikte ebabil olalım yolunda…
Aldığım her teneffüste Efendimiz (SAV)’in kokusu sarsın beni
Yansın yüreğim ona olan özlemimle
Dolsun gözlerim, titresin bedenim…
Görmeden sevdalandığım, hayallerimi süsleyen o nebiler nebisi için
Sen ki gönlümün şifası, ruhumun Hira’sı,
Şu avare halimin tek devası…
Artık anladım ki imtihan en güzel nimetmiş;
Ettiğin sabırla, döktüğün göz yaşlarıyla ve sonunda ettiğin şükür secdeleriyle…
‘Kul’ olmaya çalışan bir fani…
3 Cemaziyelahir 1445
Aksaray Üniversitesi – Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Birimi (PDR) öğrencisi
