Evi Nepal’de Kalmış Slovakyalı Salyangoz’a İthafen

I.

kızım, dedi dedem

büyük şairler nereden çıkar?

şairler hep

ardıç gölgesinden mı olmalı?

dersaadet’ten mücerret bir el 

şiraz eline uzanamaz mı?

ne gerek,

bir şiir yazabilmek için?

kabiliyet… 

ilk emri tatbik etmek büyük bir iştiyakla,

ilk nimetin meyvelerinden boyalar yapmak, 

karıncayı anlamak ağustos böceği nefisle;

hissetmek

ve yaşamak

insanca ama 

daha ne olsundu…

şair-i maderzât mı olmalı

anadan doğma şair yani 

olmak için bilmek

elzem mi

beş heceyi, on altı vezni…

şiir, adımlayarak yazılamaz mı?

OYSA, öğrenmek için 

vaktini gözleyen bir çocuğun 

bekleyişi de bir mısra değil midir?

kendini aramak için evden uzaklaşan

ve ateşe koşan pervanenin 

susuzluğuna ne demeli?

kendi hücresinde muhacir olan

beraati mutlak hem meçhul

dünyanın hür mahkumlarının

hali nicedir? 

bir ayağı arzı yaran

hep bir ayağı

gönül coğrafyasını arşınlayan 

pergel, ne öğretir bize?

II.

erzurum’da kimliğim

istanbul’sa yârim

diyarbekir’de türküler

tokat’ta onbeşli kardeşler

humus’ta ezgiler

halep’te çocukluğum 

kuşun kanadındaki sevda mostar’da

afgan dağlarında kavgamız

süveyş kanalında kanımız

üç mabedde mahpusluğumuz var

kudüs’te nefesim,

Halilürrahman’da nebi;

gazze’de var oluşumuz var:

şiirimiz yani. 

kalbi, vuslatlarda kalmış

bu sılacının 

evi nedir

gurbeti neredir,

şiiri…

Hatice Hazal GÖKÇİMEN

Kendi içinde mısraların ve kelimelerin talebesi. Dışarıda Görsel İletişim Tasarımı öğrencisi. İkisini kavuşturup Türk televizyonları için dizi senaryoları yazmak istiyor.