Alpagut

Kader yazgısı diyorlar utanç düşüncelere
Umutsuzlaştırılmış yalanlar doğruluk yanlısı sayılmışken
Ne yalan ne gerçek…
Bahaneler uşağında uyutulmuş hayatların izgisi yitik bir yaşam da kaybolurken,
Harfler düşman olmuş yolların başlangıcında.
Yağmurlar çiseliyor ağdalı sözler üzerine. Bir başlangıç olmalı, bakılmalı, yaşanılmalı bulutlu hayatlar üzerine inşa edilmiş evlerde. Her evin penceresinden baharlara açılan bakışlar, umutlar ve adım telveleri yerleşmeli.
Kabına sığmayan coşan nehirler akmalı.
Görevi için alın terini toprağa döken adamlar olmalı, halkının sesi için uyku görmeyen, gözlerini bir tebessüm görünce dinlendiren. Geçmişten geleceğe tarihin izlerini yüzündeki çizgide saklayan ferasetin, basiretin temsili merhametli adamlar olmalı. Merhamet çınarı gibi gölgesinde dinlendirdiği halkını umutsuzluğun pençesinden kurtaran adamlar.
Geleceğe inşaa edilen bu köprüde rahat yürüyen hayallerine giden gençler için yolları kıştan bahara çeviren, gece gündüz demeden iyilik için daha güçlü ve güven için çalışan adamlar olmalı.
Canı câna katan adamların emeğinde ekmeğini rahat yiyebilen, evinde güvenle oturan ailelerin huzuru için çalışıp asla pes etmeden vatan aşkı ile yanıp tutuşan adamlar olmalı.
Ömrü boyunca okuyan, daha iyisi olmalı diyip durmadan koşan, yorulmak nedir bilmeyen adamlar .
Güneş o adamların olduğu yerden doğuyor, geceyi kendileri yaşayıp gündüzü hep bizde var eden adamlar, mevsimler dörtken yazı yaşatan adamlar.
Bu adamların hayatı alın teridir , ekmek kadar kutsal dökülen her damlası ekmekle yıkanan hayatlardır.
“Bu hayatı yaşayan Jandarma Teğmen Ethem İleri ve ekip arkadaşlarına ithafen.”

Kübra İLERİ

İlahiyatçı

Benim için, haksız davaların haklı tarafıdır yazmak. Yazılarımda insanların mesken edineceği duyguları dile getirmeyi başarmışsam, o yazılan satırlar veya dizeler benim için olmuş demektir.
Maddiyatın maneviyata yolculuğunun geçişini tecrübelerle sabitleyen, susmak ve izlemek yerine konuşmayı tercih eden genç bir ilahiyatçıyım.