Şehirler uzak ve tutsak.
Gönüller buruk ve hüzünlü.
Sensiz geçen her gün
kumlar eksiliyor.
Kavuşmak günü tersine dönecek saatim.
Vazgeçmek istiyorum gözlerinden.
Kaçamıyorum bu esaretten.
Karıncalar gönlüme su taşıyor.
Onlar bu ateşi söndürebilirse
vazgeçmek istiyorum gözlerinden
Gözlerin yığın yığın parıldıyor.
Bakmaya cesaret bile edemiyorum.
Vazgeçmek istiyorum hislerimden.
Eşsiz gülüşüne mahkûm oldum.
Kuşlar uçuyor semâda.
Onlar uçmayı bıraktığı gün
vazgeçmek istiyorum hislerimden.
Hislerim hırçın dalgalar.
Cesaretim yok sende boğulmaya.
Ey güzel!
Ya çık git şu garip gönlümden
ama isterim ki kal ve yaşat.
Kal evinde, kal gönlümde.
Canıma can kat.
Ve beni al bu uzak şehirden.
Sürgün et beni yalnızlıktan.
Gönlümdeki ateşi al
ve yerleştir gönül diyarına.
Terk etme beni bu uzak şehirde.
Sök at zincirlerimi,
kavuşmak istiyorum özgürlüğüme.
Beni benden al
yerleştir güller kokan gönlüne.
Bir kuşu özgürlüğüne kavuştururcasına.
Bir mahkûmun zincirlerini kırarcasına.
Bir kelebeğin kanatlarına kavuştuğu gün gibi.
Şaire tersini söylet;
Geçmedi, isterim hâlâ gelmeni
Yokluğunda bulamadım seni;
Bırakma vehmimde gölgeni.
Gel artık, gel…
Kaleminize sağlık…