28 Ocak 2022

Canım Ülkem Ve Popüler Hassasiyetleri Üzerine

Yazar: Merve ÖZEN

Bu ülkede bazı şeyler çok komik. Ama henüz gülmeye yeni başlamışken trajikomikleşmeye de başlıyor. Geri kalmışlığı ayrı, ilericiliği ayrı trajikomik. O sebeple, maruz kalmamanın yollarını ararken yoruluyor da yoruluyorsun, biliyorsunuz… Geçen bir arkadaş “Kedileri hiç sevmiyorum.” diye bir cümle kurunca o cümlenin samimiyetine sarılasım geldi (linç edilir, dünya vatandaşlığından dışlanır diye ismini açıklayamıyorum). ‘Popüler sempatilerden’ uzak bir cümle olduğu için böyle hissettim. Çünkü kedi sevmek, […]

21 Ocak 2022

Rica, Dua ve İnce Şeyler

Yazar: Merve ÖZEN

Allah’ım yarattığın kulları seviyorum. Ama bazen sevmiyorum. Bu elimde değil. Kırılmasınlar diye elimden geleni yapıyorum. Sen onların içlerine bir şekilde, kötü niyetimin olmadığını bildir. “Sadece biraz değişti hepsi bu” diye fısılda. Allah’ım, şarkıların içinde geçen “Tanrı’yı” ısrarla Allah diye değiştirerek söylememin üzerinden çok zaman geçti. O hassasiyet ile kelebeğin ömrü birdi sanki. Sonra ben aynı kaldığımı sanırken, hiç değişmemişlik hissini taşıyarak değiştim. ‘Değişmeyen tek şey’ […]

15 Ocak 2022

İçimin Toprak Sıvalı Köy Evine Gittim, Hoşçakalın

Yazar: Merve ÖZEN

Aklıma hücum eden bilgileri tartmaktan, Aklımı tartmaktan, Kayıtsızlaşmaktan, İnsan türü düşmanlığının kıyısına gelip gelip geri kaçmaktan, Kendini iyi insanmış gibi görmekten, Kendi doğrularıma kapılmaktan, Yanlışları kendi doğrularıma sızdırmaktan, Doğruları yanlışlardan ayırt edemeyecek kadar cahil hissetmekten, Samimiyetsizliğe şahit olmaktan ve samimiyetsiz davranmaktan korkmaktan, Korkudan, Kaygıdan, Kuru edebiyat yapıyor gibi hissetmekten, Sözümü kıymetsizleştirmekten, Sözlerimi çok kıymetli görme ihtimalinden, Ortalığı velveleye vermem gerekirken vermemekten, Ortalığı velveleye vermemem gerekirken […]