Kaynağı ne şiirlerimin, Öznesi kim cümlelerimin? Kendimi anlatıyorsam her mısrada, İki farklı cevap aramak ne fayda?   Dizelerim birer otobiyografi adeta, Belki de “Oto”su fazla. Çünkü bazen Ben bile yabancıyım bana. Muhammed Baver AKCAN

Günün ilk ışığı vurduysa yüzüne Eşlik ettiysen ayın uykusuzluğuna Gece hapsolmuşsa gözyaşlarına Vuslatı ummak manasız.   Acıdıysa eğer En tenha sokaklar bile yalnızlığına Kalmadıysa akacak gözyaşın Her bir söz kalır faydasız ve yalın.   Etkilemiyorsa artık seni Bir mazlumun serzenişi Ya içinde ölen biri var Ya da içini öldüren biri.   Sımsıkı kavradıysa seni Kimsesizliğin kudretli elleri, Kurtuluşun ya bir duadır Ya da sessiz bir […]

Umutsuzluk değil insanın tek eseri; Bazen de iyi şeylerden bahsetmeli. Her ne kadar eski bir dost olsa da Bir yarın kadar yakın, bir o kadar uzak mutluluk.   İnsanlar dizelerden anlatır kendini Ama gözler hep daha fazlasını söyler. Bazen oturur insan çölün ortasında, Hiç gelmeyecek o mutluluk gemisini gözler.   Ah o gözler, dilleri olsa da Yetseler tarifine; Yetemediğimiz en derin, En sessiz kederlerimize… Muhammed […]