İnsan doğar  Ve hedefler koyar kendine  Ona ulaşmak için çabalar  Bu amaç bitince diğerine koyulur  Bu böyle sürer kendi kendine     Bazen istediği gibi olmaz   Ama içindeki çiçekler solmaz  Kendi yeteneğini keşfetmek için durmaz   Çabalar uzak görüneni yakın etmek için     Zor olsa bile dayanır  Hedefinin hayalini kurar ve ona nihayet ulaşır  Sonra kendi kendine sorar  İnsan ne ile yaşar  Nidanur KARNAL

Çiçek açar Arkasından uçan kuşlar Mekke’ye giden mektuplar Gözlerim Peygamberimizi arar. Zorluklar arasında yapılan tebliğle İslam yayıldı Kalpler Kuran’la huzur buldu İman lezzetine varanın dünya ve ahireti kurtuldu. Bu imanla nice yerler fethedildi Adalet, hoşgörü gözetildi Kimse hor görülmedi Uzun yıllar bu böyle devam etti. Nidanur KARNAL