Tüm dökülmelerimizin bir yeşermenin habercisi olduğu geliyor aklıma. Bazen acılarımızın da buruk bir huzuru, mutluluğu taşıdığına inanıyorum, sahiden inanıyorum; öğreniyoruz, bazen gülerek bazen ağlayarak. Yürek dediğimiz parçalanıp için için inilerken idrak ediyoruz bazı şeyleri. Acılar da bir yönüyle güzel, bir yönüyle lütuftur, eminim. Sararıp solmalarımız, dökülüp veda etmelerimiz; bir doğuşa, bir yeşermeye, bir aydınlığa adanmışsa, omuzlarına inançla yağmur damlalarını yüklenmişse yapraklarımız, belki de lütfun en […]

Beni çılgına döndüren bir çığlık ile birden uyandım. Kalbim, göğüs kafesimi parçalamak üzereydi. Üzerimdeki yorganı bir kenara atıp alelacele mutfağa gittim. Nefesim tükenecekmiş gibi hissediyordum. Bardağa su doldurdum, suyu içtim. Sırtımı duvara dayadım, sakinleşmeye çalışıyordum. Tavana diktim gözlerimi. Bir süre öyle durdum hiçbir şey düşünmeden. Çığlığın nereden gelmiş olabileceğini düşündüm. Pencereden dışarı baktım, görünürde kimse yoktu. Evin kapısına doğru gittim. Anormal bir durumu belirten sesler […]