Sene 2000’di ve ben küçüktüm o zamanlar
Ve sen de küçüktün
Seni, senin yaşlarında tanıdım belki Muhammed
Bir duvarın dibinde son görüntülerinle tanıdım
Babanın kucağına sokuluşundan,
Yüzündeki acıdan tanıdım
Kurtaramadık seni Muhammed
Bizi affedebilir misin?
Sen gittikten sonra yıllar geçti
Ve ben bir gemi tanıdım
İsmi Mavi Marmara
Denizin berrak sularında, asil ve beyaz
İçi merhametli insanlarla dolu
Yüzlerinde tebessüm, gözlerinde umut
Sizin memlekete geliyordu Muhammed
Çocukları mutlu etmek için çıkmıştı yola
Ah bir bilsen, o gemide insanlık yaşıyordu Muhammed
İzin vermediler, onu da vurdular karanlık bir gecede
Pervasız elleri değdi gemimize
Beyaz kuşumuza kan değdi
Vurdular Muhammed bizi de vurdular
Postalları kirletti güvertemizi, umutlarımıza kelepçe vurdular
Kuşumuzun kanadını kırdılar
Şimdi tekrar yola çıksak hafifler mi Gazze’deki acılar?
Bilmiyorum
Senden sonra çok çocuk öldü Muhammed
Ve ben küçüktüm elimde Filistin bayrağı meydanlardaydım
Çocuklar için haykırırdım dünyaya, çocukken
Büyüdüm ve hala meydanlardayım
Ve o gemiyi biz uğurlamıştık İstanbul’dan Filistin’e
Gidişini hatırlıyorum şenlikle
Ve dönüşünü, mahzunca
Kim bilir Gazze kıyılarında kaç gün beklediler?
Kardeşlerimizle kavuşamadan onları da vurdular
Sayılar çoğu zaman hissizdir
Öldürülenlerin sayısı ancak yapılan vahşeti gösterir
Acılar sayılardan daha sonsuzdur Muhammed
Küçüktüm, gidişini hatırlıyorum
Tam olarak kavrayamadığım
Büyüdükçe daha iyi anladığım memleket, memleket
Ezgilerde dinlediğim Filistin, Gazze ve Kudüs
Kaç yıl geçti Mavi Marmara
Gönlüm yine kırık bu bayramda
Bayramlarımızı da işgal ettiler Muhammed
Bayramlık sevinçlerimizi kursağımızda bıraktılar
Söylesene Mavi Marmara, özgürlüğün gemisi
Bir daha ki sefer ne zaman?
Beni de alır mısın yanına?
Ellerimde balonlar çocuklar için gitsem
Koşsam Muhammed, Gazze sokaklarında
Kollarım açık, sarılsam çocuklara ve sana…
Ben Sümeyye, dünya gezegeninde seyyah olan ben, sevmeyi seven ben, kendimi bildim bileli yazıyorum. Yazıyorum çünkü kendimi sorumlu hissediyorum. Yazıyorum çünkü yazmasam kaybolurum. Beni ben yapan şeydir yazmak.
Öğretmen, Yazar, Seyyah
