Ay’ın Düşündürdüğü

Yine bir gece vakti göğe sevdalanmışım
Ay delip geçiyor perdemi
Küçük bir aralıktan gözüme ilişiyor
Aklımı başımdan almaya yetiyor
Takılıp kalıyorum öylece
Hülyalara kapılıyorum yine
Uzaklara dalıyorum çok uzaklara
Geçmiş ve gelecek birbirine giriyor
Havsalam almıyor bu gizemi
Bambaşka bir zamana ve mekâna sürükleniyor ruhum
Kanun çalıyor arka fonda
‘Bir Fırtına Tuttu Bizi’
Sahi ne zaman tutulduk
Ne zaman yenildik bu fırtınaya?
Kurtulmak mümkün mü peki,
Ya da kurtulmayı dilemek?
Evet, biliyorum
Saat gece yarısını geçiyor çoktan
Yeni bir gün başlıyor çaktırmadan
Lakin insan anlamaz geceleri
Güneşin
Ve aydınlığın
Ve en çok umudun değerini…

Şeyda EROL