Nesnel Düş, Rasyonel Hayal
Kapının menteşeleri atmış. Musluk su damlatıyor. Geçenlerde kırıldı en sevdiğim kupam. Biliyorum aynısını bulamam. Yine yapıştı elime, girdiğim ruh renklerini anlayan kalem. Cem Karaca çalıyor bir yandan, “Çok yorgunum, beni bekleme kaptan”. Bunca gelgitli bir yaşamı sevgiyle taşıyor olmama da hâlâ şaşkınım. Olan biten bunca şeyin üstüne bir de dünyadan göçtü; hem Cem Karaca hem de canım Kayahan… Rengi solmuş, buruşuk dosyalardan birikme öyle çok […]
