Ruhun Arzusu

Gökyüzünün duru rengi
İnsanın içini mest ediyor
Gözlerini yaşartan ışığı
Ben değil ruhum hissediyor.

Simsiyah gecenin parlaklığını
O muazzam, eşsiz manzarayı
Ayın olağanüstü durumlarını
Ben değil ruhum seyrediyor.

Bazen gitmek gelir içimden
Dünyanın en ırak noktasına
O rahatlığa ve sakinliğe
Ben değil ruhum ermek istiyor.

İçimde dinmeyen bir dert var
Arınmak lazım gelir sanki
Geçer bütün günlerim kederli
Ben değil ruhum saflık istiyor.

Kendime sığındığım gecemde
Hissettiğim duygu çok ağır
Etraf mı sessiz yürek mi sağır
Ben değil ruhum duymak istiyor.

Değer mi bu kadar yıpranmaya
Her şeye maruz kalan ruh ölecek
Âlem-i berzahta ansızın semâya
Ben değil ruhum yükselecek.

Tuğba AKMUSTAFA