Yüreğim bir daha düşmez bulutlara sanıyordum
İçime aşkın nefretleri ekildi o gün
Bulutlar doldu, taştı
Yüreğimin her zerresine senin gözlerine dolan gülümsemeler yeşerdi
Ellerimden, avuçlarımdan aktı sular
Gözlerimden gözlerine yol aldı ekilen nefret sevgileri
Anladım ki kadere yemin biçmeyecekmişim bir daha
İnsan gömdüğü duyguları bir çift göze bakınca
Elleri, tırnakları, kolları parçalana parçalana çıkarıyormuş çünkü
Ne kader, ne tanrı önüne engel koymuyormuş çünkü
Aşk bu
Yağıyor her tarafa usulca
Bulutlar yorulmadan ıslatıyor her anı
Gözlerin, gözlerimin artık her an’ı
Kalbiniz tekliyorsa bir yerde
Düşünün ve deyin ki
Hatta düşünmeden söyleyin ki,
Orada bir yerlerde canım acıyor
Kara bulutlar kaplamış etrafını
Kim nasıl sorgular, ne söyler düşünmeyin
Koşun günahsız yaralı yüreğinize doğru
Diğer yarınıza doğru..
Sanmazdım bu illet düşsün bir çift göze
Sanmazdım tutsun ellerimi
Yüreğimi sessiz sedasız alsın, çalsın ve sarmalasın
Sanmazdım dizlerim paramparça ona bakayım
Ben bu kadar yorgun
Ben bu kadar yarım
Ben bu kadar takatsiz ve sevgisiz iken
Sanmazdım akan birkaç yaş onun yanaklarına damlasın
Uçuşan siyah saçlarına bağladım kendimi
Bembeyaz ay gibi tenine
Konuşmaya aciz dudaklarına bağladım ruhumu
Sanmazdım ki yüreğim yüreğiyle ondan habersiz dans etsin..
Sen bu kadar bana yakın
Ben sana bu kadar uzak iken
Bulutlar bir gece yarısı karanlığı delip geçerek rüyalarımı yükseltirken
Her düşüme seni konuk edeceğini bilmezdim kabuslarımın
Oturur bir köşede seni izlerim
İmkansız hallerimizi
Yanında beni izlerim o köşede
Ellerim ellerinde gökyüzüne yükselip kaybolurken izlerim bizi
Bir bebeğe ninni söyler gibi söylerim sana şiirlerimi, türkülerimi
Her birinde sen olursun, kedim olur
Sen olduktan sonra ben olmasam da olur.
