Zalime Ateşlenen Şiir

Gökyüzü siyah duman
Göremiyorum maviyi
Hey sen, tut elimi
Ben anneyim Gazze’de
Çocuklarını uyutmaya çalışan
Hey sen, tut elimi
Ben babayım Gazze’de
Bütün sevdiklerini toprağa veren
Ve bu dünyada kimsesiz kalan
Hey sen, tut elimi
Koşayım özgürce Gazze’den Kudüs’e
Yoluma çıkmasın eli silahlı yaratıklar
Dokunmasınlar kutsalıma, bayrağıma, hayallerime
Hey sen, tut elimi
Koşayım özgürce, sınırlarda durdurulmadan
Kimsin? Nerelisin? Nereye gidiyorsun diye sorulmadan
Haykırayım dünyaya sesimi kısmadan bombalar
Yaşamak, yaşamak özgürce
Hey sen, tut elimi
Çıkamıyorum karanlıktan, güneşi göster bana
Sevdiklerimin yüzünü göster
Hey sen, tut beni
İşgalcilerin postalları eziyor ellerimi
Bırakın büyüsün çocuklar, gülüşleri soldurulmadan
Hey sen, tut elimi
Koşayım özgürce Gazze’den Kudüs’e
Yaşamak, yaşamak özgürce
Hey sen, sesini yükselt yükselt
Taşlar filleri yendi, yine yener biiznillah
İnan ve vazgeçme
Ruhuna pranga takamazlar
Tut elimi, bir çocuk daha ölmeden
İnsanlık enkaz altında kalmadan
Merhamet kaybolmadan
Ve şarkılar susturulmadan
Tut elimi, sesini yükselt ve yükselt
Acının sessizliği değil
Çocukların gülüşmeleri olsun parklarda
Hey sen, tut elimi
Yaşamak, yaşamak özgürce
Gazze’den Kudüs’e
Kudüs’ten İstanbul’a
Yaşamak barış içinde
Açılsın yollar
Hey sen, sen
Uyandın mı? Neredesin?

Sümeyye IŞIK KUŞCU

Ben Sümeyye, dünya gezegeninde seyyah olan ben, sevmeyi seven ben, kendimi bildim bileli yazıyorum. Yazıyorum çünkü kendimi sorumlu hissediyorum. Yazıyorum çünkü yazmasam kaybolurum. Beni ben yapan şeydir yazmak.

Öğretmen, Yazar, Seyyah