Ruhumun derinliklerinde bir sızı var
Tüm benliğimi çepeçevre kuşatan
Sonu belirsiz bir muammada gibiyim
Dur durak bilmeden üstüme gelen duvarlar
Bu duvarlar ki uçsuz bucaksız dağlar kadarlar
Ve ben daha yolun yarısında bile değilim
Daha yapacak çok işimiz var, derken müstakbel bana
Ben sanki mazinin esiri gibiyim
Kanatlarım yaralı, sargı tutmuyor
Bu dertler beni hiç uyutmuyor
Ben bir ortanca çiçeğiyim, mazi ise rüzgar
Rüzgar esmeye devam ederse eğer yapraklarım hiç kalmayacaklar
Ben Nuseybe Kaya. 23 yaşındayım.
Gazi Üniversitesi Arapça Öğretmenliği 1.sınıf öğrencisiyim.
Yazmaya ilgim, Mısır’da yaşadığım yıllarda içimdeki vatan özlemini bir nebze olsun gidermek için dışarıya yansıtmadığım duygularımı kağıda dökmemle başladı.
Ben de yer yer sanki mazinin esiri gibiyim
Bazen dönüp çok bakıyorum yolumu unutuyorum
bütün yazılarını okudum inşaAllah devamı gelir.