14 Şubat 2024

Gülnûşemetullah Camii Methiyeleri – 2

Şair: Ebubekir MARABAOĞLU

Burak Şahin’e

Bileğim kesildiğinde
Şahdamarım kusuverdi taşıdığı ne varsa.
Birçoğu kayboldu kırmızı halılarının derinliklerinde;
Birazı desen oldu; süs, tezhip yahut hat; kubbe ve kemerlerinde;
Birazı güneşin rengine rücû etti, saf saf çizildi minbere;
Bir avuç da toprağın örtüsüne, yeşiline intisâp etti mihrabının.

Boğazım tıkandığında
Ağzımdan dökülüverdi ciğerimde ne varsa.
Pencerenin ardında toprakla yeniden yoğruldu;
Tohum oldu, tohum servi oldu, servi ibret oldu.
Güllere gübre, köklere müjde, bilmeyene garabet oldu.
Damlalar birikti, biricikti, birer inciydi;
Ne zaman mimarın kaleminde mürekkep oldu
İşte o vakit lafızlar yerden kubbeye râm oldu.

Kırmızı her taraf
En tatlısından.
Kan kaydediyorum burada
En temizinden, özelinden.
Kana kanıyorum burada
En mübareğinden, faziletlisinden.