Güz Güneşi
Ulu tanrı bile terk etmişken bu kulunu, Güz güneşi ısıtır ağlamakta olan ruhumu. Ölmüş ruhumu diriltiyor bu güneş; Bedenime ruh üflüyor, noktama virgül katıyor. Anne şefkati midir ki bu güneş? Güz güneşi sert ama sıcak bir biçimde vurur taştan yüreğime. Küsen Tanrı’nın hediyesi midir bu güneş? Ne yücedir ki o aftab! Taşlarımı kırar, hikayemi baştan yazar… Talih, şans istemem; güneş aydınlatır beni. Kader denen zalim […]

