Sen yeter ki fesleğen kokulu mahir gözlerini uykulu karanlık gecelerde açık bırak Kalabalık sesli yağmurlarda şaşkın saçlarınla beraber Uzak gecede yakan gülüşünü Şaşı akşamlarda gelip kör sabahlarda giden masum bebek gibi Hem bilir misin yakınında nasıl bir gökdelen gibi özgüvenli dikelirim Rüşeymim alınırken tıpkı cebren bir bezirgânın ellerinden Hadi ümit ver öyleyse durma çokça cesaret Acemi bir amele gibi gözlerinden düşerim yoksa Mütemadiyen sorgulamalı değil […]

Al güç açmış dünyanın ak gül aşmış koyuluğu Derinliğin sessiz bir nefes solukları Yalnızlığımın örümcek ağları  Kalabalığımın su bolu kıyıları Bekleyen balık ağları misali Visaline ermek isteyen âşık timsali Birilerindeyken O birileri bazılarının aklında Kim bilir şimdi olmuştur kaç bin parça  Her birinde yok bir parça  Gel anlat işte şimdi hangi hakla Yanmak düşer bu naçar akla Sonra düş peşine bizi akla Düş akılsızlara düşüren […]