Aşamıyorum
Avuçlarımda dağlar
Dimağımda kiler dolusu ümit
Dakika geçeli bir ömür geçmiş
Tek teker üzerinde tek mendil
Teker teker yaktım mektupları
Küllerini ne zaman yollarım
Tek tek okudum yaktığın ne varsa
Bu bir mektup muydu
Yoksa yara mı
Onu da bilmiyorum
Bazı günler
Yaralı babalar görürdüm
Billboardlardaki takımlı babalar ve
Arka koltukta fiyaka kızları
Yapay gelirdi hep
Ben ne babalar gördüm
Güneşte alnı karayalı
Haber saatine geç kalmış
Yarası kabuk tutalı
Çocukları gurbet olan
Babalar gördüm
İlkokul öğretmenimin teşvikiyle şiir yazmaya başladım. Bazen küssem de yazmaya sağ olsun şiir peşimi bırakmadı. Keyifli okumalar:)
