Ben hoşgörüyü duydum; Ben hoşgörüyü, Müslümanların kendilerine ve dinlerine karşı çıkanlara cevap olarak verdikleri muazzam sözlerde duydum. Kâinat, kız çocuklarının acı bir şekilde diri diri toprağa gömüldüğü Cahiliye Devri’nden sonra Efendimiz aleyhisselâmın kızını omuzlarında büyük bir gururla gezdirmesine şahit oluyordu. İnsanlar, İslâm’ın güzelliğini tüm hücrelerinde hissetmeye ve yaşamaya başlamışlardı. Cahiliye Devri’nde yaşayan Müşrikler gitgide zayıflıyor, bunu kendilerine yediremiyorlardı. Müslümanlara olan kinleri gün geçtikçe artıyordu fakat […]

Ben hoşgörüyü gördüm; Ben hoşgörüyü bir su damlacığını indiren bulutun, onca şükürsüzlüğe rağmen insanı hoş görmesinde gördüm. Gecenin karanlığından sonra sabahın selametine el sallıyordu yıldızlar. Güneş de ufak bir tebessümle nöbeti devralıyordu aydan. Rüzgar ise umudu taşıyordu sırtında. Her insana, her ülkeye, her kıtaya serpiştiriyordu umudun tatlı esintisini. Bulutlar yumuşak, alçak gönüllü kalbiyle selamlıyordu evreni. Ondaki hoşgörü, Efendimiz aleyhisselâmın hoşgörüsüne benziyordu. En hoşgörülü bulut dünyaya […]