Gözüm dalıyor yine uzaklara. İçimdeki boşluk hissine bir mânâ arıyorum. Nerede bu hissin kaynağı? En derinlere iniyorum. Evet, gözümde depreşiyor her şey, bir bir. Yedi yaşındayım, annemin koluna yapışmış vaziyette almasını istediğim okul çantası için ağlıyorum. Tabi annem diyemiyor, gücümüz yetmez bu çantayı diye. -Annemin daha, evde şu yok bu yok dediğini bilmem. Dâima şükür içinde yaşamış biri. Yokken de şükür vardı, varken bin şükür…- […]

Gelen son metroya yetişebilmişti Sümeyye. Yorgun ve hâlsiz bir şekilde oturmuştu boş bulduğu koltuğa. Çok geçmedi, herkes birer birer inmeye başlamıştı metrodan. O kadar bitkindi ki en rahat yere geçmek için oturduğu yerden bin bir zorlukla kalktı ve ilerlemeye başladı metronun içinde. İlerledikçe farklı kapılar gördü, ne kapısıydı bunlar? Nereye çıkıyordu bu kapının ardı? İyice merak sarmıştı Sümeyye’yi. Öyle ki yorgunluğunu bile unutmuştu. Biraz korksa […]