2 Ağustos 2026

Behice

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

Ruhumun derinliklerine in Behice Gümüş kordonun koptuğu yerden Nur ile bağlan bağrıma… Hangi şiiri hangi acıya atfetsem Söylesene Behice? Bugün mevsimlerden neden hüzün? Veyahut hüzünlerin dünyasına neden doğdun? Bilmez misin ki; Dünyanın mevsimi çoktur… İnsanın her mevsimi de hüzne çıkar… En acı şey, kaybetmek değildir Belirsizliğin yamacında ki çaresizliktir… Ah Behice… Aczi idrak ettim, bildim ki insanım! Derin bir muhabbettir, sükûta ermiş yaratılana duyulan Sesler […]

9 Temmuz 2025

Güneşe Hükmü Geçen

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

Dayanır mı yürek kara bir buğuda gizlenmiş acıya Gönül katmer katmer olur da eller dilenmez mi Hakka? Yazın arkasına sinmiş kış elbet çıkmaz mı ortaya? Gün bildiğin saniyelerden, sual sorulmaz mı sana! İnsana hükmü geçen, ya kraldır, ya vezir, ya da bir âlim Ne olursa olsun insandır sonuçta! Güneşe hükmü geçen ya İlah’tır ya İlah! Kim ne olursa olsun kurbandır yoluna… Hiç döner mi huşuyla […]

25 Eylül 2024

Kalem

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

Şiirlerin yüreğinde büyümüştük Arabın ve farsın kelamına hasret En güzel kelamı onlar söyler Şaşılacak bir lezzeti de vardır ya Fakat benim kalemim arabın ufkundan uzak Üstada yakın Yönünü değiştirmiş bir faninin derin nidası Çırpınan bir yürek Bir kalem olur ki Mazlumun coşkusu Umudu İsyanı Zaferi Bir kalem odur ki Söz olursa devrim olur Yazı olursa yasa olur Yasa olursa hak olur Bir kalem odur ki […]

28 Ağustos 2024

Şifa

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

“Ben yük müyüm?” Lâ Behice; “Sevda yüktür…” İndir yükünü o zaman Lâ! – Bu yük inmez, sevgili zaman! Lownic; Duygularımı gizlemeyi severim Lâ Behice; Saçlarım hangi renkti? – Sarıya çalar bir renk ve çok güzeldin… – Ömrümüz de güzel olsun… Bahara yanaşıyor yine gemimiz Uzun bir kışı atlattık bu gemi ile Şifa oldu, en demli yerden gecemiz – Olacak tabi, o kadar yürüdük sabır ile… […]

22 Mayıs 2024

Âraf

Şair: Tuğba DOĞAN YÜCE

Ne baharlar müjdelenir yüreğe, gönül uzsuz Ne ayrılıklar biçilir ömür denen kaftana Bacamızda bir zeytin ağacı, gövdesi isli Tüttükçe ocağımız, yanacak dallarımız!   Ellerimiz duada ki – gözlerden aşikar Bir hissi var kılan hangi yaratılmıştır Istırap, sonu bilgeliğe çıkan bir merhaleydi Son dönemeç demişti aklım Lakin aklımdan üstün kalbim vardı…   Cam arkası bir âlem değildi dünya Merkezine sürüklerdi yaşamın, siyaha boyanmış duygular Zamanın doğurduğu […]